THE BLACK DYNAMITES / LOS INDONESIOS
"TRUE LEGENDS OF INDO-ROCK!"
Filmsterren verwelken en popsterren vergaan, maar the Black Dynamites blijven altijd bestaan!
Eens opgericht in het midden van de jaren '50 als the Bell Boys, enige tijd later omgedoopt in the Black Dynamites, in Spanje en Afrika bekend geworden onder de naam Los Indonesios en tegenwoordig behorend tot de grondleggers van de Nederlandse popmuziek.
Zo'n 50 jaar na hun eerste optredens spelen ze nog steeds zalen plat, getuige hun recente optreden tijdens de Pasar Malam Besar met de best verkopende Nederlandse artiest allertijden: Anneke Grönloh.
Black Dynamite van het eerste uur mister Indo-rock Harry Koster is inmiddels de 70 ruim gepasseerd maar gelukkig het Indo-rocken nog lang niet verleerd!
Ruig, ongepolijst als een ruwe diamant, zoals ze eens begonnen waren in de jaren '50.
Naast saxofonist/gitarist Harry Koster bestaande uit rhythm gitarist Rudi Piroeli, sologitarist Fred Christoffel, bassist Jimmy Pees en drummer George Dankens.
Bij laatstgenoemde oefenden ze thuis in de kelderbox van zijn ouders.
Al spoedig kwamen de eerste optredens voor onder andere de Vereniging Indische Nederlanders, danschool Vermeulen, Maxim en de welbekende Embers club van de fam.Timmer. 
Na een tijdje vonden de eerste van een reeks bezettingswisselingen plaats.
Bassist Jimmy Pees en drummer George Dankens werden vervangen door bassist Harry van der Voet en latin-jazz drummer Henny Heutink.
Ook werd de band aangevuld met een extra gitarist: Rudy Copiens.
Later voegde ook zanger/gitarist Nico "The Golden Voice" Fioole zich bij dit illustere gezelschap.
The Black Dynamites waren geboren en klaar om de wereld te bestormen met rauwe ongepolijste Indo-rock.
In 1959 wonnen ze de 1e prijs op een talentenjacht welke werd gehouden in de Haagsche dierentuin en georganiseerd werd door Paul Acket.
Paul Acket zou later wereldberoemd worden als organisator van het North Sea Jazz festival.
Met het winnen van deze 1e prijs wonnen the Black Dynamites tevens een platencontract bij het Haagsche Delahaye platenlabel van Hans Kellerman.
Direct werd een eerste single opgenomen met het instrumentale uptempo Ready To Rock aan de ene kant, en op de andere kant het gevoelige Gone, Gone Away.
Beide nummers waren eigen composities.
Eigenlijk was het de bedoeling dat in plaats van het nummer Gone, Gone Away een instrumentale versie van het nummer Vaya Con Dios op de single kwam te staan, maar Hans Kellerman gaf de voorkeur aan een eigen compositie.
Ondertussen werd met veel succes opgetreden in diverse plaatsen van het land waar hun ruige rock & roll muziek en spectaculaire show voor wilde taferelen zorgde onder het aanwezige publiek.
Zanger Nico Fioole zweepte het publiek op met zijn stem en acrobatische toeren.
Gitaren werden bespeeld in de nek of achter de rug om, drummer Henny Heutink drumde staand en liep tijdens de drumsolo doodleuk een rondje om zijn drumstel heen.
Ook werden de gitaren met de voeten bespeeld of hoog de lucht in gegooid en weer opgevangen om vervolgens alsof het niets was weer gewoon verder te spelen met de rug op de grond liggend en de gitaren als ware het echte geweren gevaarlijk wijzend in de lucht (zie foto's).
Toen ze moesten optreden in Alkmaar poogde Paul Acket in te grijpen.
Hij zei, verantwoordelijk als hij was, dat er nu niet meer liggend op de rug gespeeld kon worden met de gitaren wijzend in de lucht, omdat het niet meer verantwoordt was gezien de wilde gebeurtenissen tijdens de afgelopen optredens.
The Black Dynamites besloten hieraan gehoor te geven en brachten die avond een show liggend op hun buik met de gitaren wijzend naar het publiek!
Het publiek werd gek van enthousiasme en de zaal stond op zijn kop!
Stoelen vlogen letterlijk in de lucht!
In december van het jaar 1959 traden the Black Dynamites op in Belgie.
Hier waren ze eveneens succesvol en wonnen ze wederom een talentenjacht.
In januari 1960 werd door Delahaye de 2e single op de markt gebracht met op de ene zijde een tot rock & roll omgebouwde versie van het country & western nummer Brush Those Tears en op de andere zijde wederom een zelfgeschreven nummer met de titel Lonely Cissy.
Deze single werd tevens in landen als Amerika, Engeland en Zweden uitgebracht.
Ook werd er nog een radio optreden gedaan voor de KRO.
Er volgden vele optredens in onder andere de Haagsche Dierentuin en het Carré theater in Amsterdam.
Tijdens deze live optredens werden door the Black Dynamites ook diverse populaire zangers en zangeressen muzikaal begeleidt waaronder Wanda de Fretes (de dochter van Hawaiian Music/Krontjong grootmeester George "Tjoh" de Fretes) en Lydia Tuinenburg, die destijds veel succes had met haar single Send Me The Pillow. Dit alles bleef natuurlijk niet onopgemerkt en al gauw kreeg de band als eerste Nederlandse rock & roll band een lucratief contract aangeboden om in het professionele Duitse club circuit optredens te gaan verzorgen.
Na in april de laatste Nederlandse optredens afgewerkt te hebben vertrekken ze meteen naar Duitsland voor optredens in club Westhof in het plaatsje Heidelberg.
Door het onverwachte aanbod en het hiermee gepaard gaande plotselinge vertrek naar Duitsland waren helaas niet alle bandleden in staat om direct mee te gaan.
De bezetting waarmee de eerste optredens in Duitsland werden gedaan was als volgt: Harry Koster - saxofoon/gitaar, Nico Fioole - zang/gitaar, Fred Christoffel - gitaar, Alfons "Speakervreter" van Voortst tot Voortst (ex-MTD) - bas, Rob Danekes (ex-Hot Jumpers) - drums (Henny Heutink ging net als pianist Rob van Kreeveld in eerste instantie wel mee als drummer maar moest weer terug naar Nederland), Ad van Zadel (ex-Rocking Sensation Boys) - piano.
Laatstgenoemde keert echter al weer heel snel terug naar Nederland om zich weer aan te sluiten bij zijn oude bandje the Rocking Sensation Boys.
Ook zien we hem later weer terug bij the Mustangs.
Hij wordt achtereenvolgens vervangen door gitarist/pianist Richard van der Wijck en pianist Rob van Kreeveld (is tussendoor ook nog even pianist bij the Harry Bredow band).
In deze bezetting wordt met veel succes door heel Duitsland getourd totdat in 1961 sologitarist Fred Christoffel overstapt naar the Black Magic van de gebroeders Max en Boy Tahalele om daar de leiding over te nemen.
Voor hem in de plaats komt een van de meest kleurrijke figuren uit de Indo-rock: de zeer begaafde gitarist Dolf de Vries.
Deze zeer gevreesde straatvechter stond tijdens de Haagsche bendeoorlog in de jaren '50 samen met onder andere Oscar Rexhauser, Peter Sachman en Harry Koster voornamelijk bekend om de verwoestende kwaliteiten van zijn vuisten.
Hij was echter ook een zeer begenadigd sologitarist met een zeer eigen stijl en geluid hoofdzakelijk beinvloedt door de blues muziek.
Zijn eigen band heette the Starlights (met o.a. gitaristen Johnny Fortuin en Eddy Weber, drummer Rudy Davids + zanger Andre Swensen in de line up) en bestond al reeds in Indonesië.
Daar had Andy Tielman (sologitarist/zanger van the Tielman Brothers) ook nog deel uitgemaakt van the Starlights.
Later zullen zowel Dolf de Vries als Harry Koster nog incidenteel optredens verzorgen met the Tielman Brothers.
Ook Andy Tielman is een graag geziene gast bij Black Dynamite optredens.
Veel mensen herinneren zich nog wel de gezellige tijd in het Heartbreak cafe in Den Haag.
Met Dolf de Vries in de gelederen werd onder andere opgetreden tijdens het Münchener Bierfest in oktober 1961.
Na een tijdje besluit drummer Rob Danekes om zich weer in Nederland te vestigen.
We zien hem als drummer terug in bekende formaties als the Rollin' Stars, Black Jack, the Starlights, Daylight, the New Savages en combo Fons Pfefferkorn.
Oudgediende Henny Heutink, die naast the Black Dynamites tussentijds gedrumd had bij de Harry Bredow Band en the Rhythm Sellers, zal weer plaatsnemen achter het drumstel.
The Black Dynamites, die inmiddels al tot de bestverdienende bands in het Duitse circuit behoren, spelen dan al exclusief op Fender (Jazzmaster) gitaren, waar ze ook reclame voor maken.
Hun prachtige podiumkleding wordt speciaal voor hun op maat gemaakt bij couturier Eugen Eck.
Met hun kleding, hun ruige muziekstijl en hun fantastische show pakten ze het publiek volledig in.
Er was dan ook nooit een gebrek aan contracten voor optredens.
The Black Dynamites hebben als een van de weinige bands (de enige?) zo'n beetje in alle zalen gespeeld die Duitsland toen rijk was.
Van Westhof in Heidelberg tot de Jolly Bar in Hanau, van de Kaskade in Keulen tot de Rio Tanzbar in Stuttgart, van Wilhelmshöhe in Trier tot Bade Wanne in Berlijn en van de Kaiserkeller in Hamburg tot de Ringstube (Sputtnik) in Mannheim: the Black Dynamites speelden echt overal!
Tussendoor werden ze ook gecontracteerd voor optredens in landen als Oostenrijk, Zwitserland, Scandinavische landen, België, Frankrijk, Spanje, etc.
Tijdens de vele optredens die gedaan werden waren natuurlijk ook diverse gastoptredens van andere artiesten.
Zo werden bijvoorbeeld in België optredens gedaan met de legendarische zanger/steelgitarist George De Fretes en werd in Duitsland opgetreden met Crazy Rockers zanger/gitarist Woody Brunings, die een maandje vrijaf nam van the Crazy Rockers. Woody Brunings zal overigens later ook nog samen met Crazy Rocker Pim Veeren de Black Dynamites op het podium bijstaan tijdens een optreden in Wuppertal.
In 1962 verlaat zanger Nico Fioole voor eventjes the Black Dynamites om zijn vrienden van the Black Magic te helpen en wegwijs te maken in Spanje, waar hij reeds eerder had opgetreden met the Black Dynamites.
The Black Dynamites gaan terug naar Frankfurt om een nieuwe zanger te zoeken die ze op de Hauptstätterstrasse vinden in de persoon van Jimmy Ward.
De echte naam van deze uit Engeland overgekomen Ierse zanger is James Michael Macken.
Hij was in 1960 met de Engelse rock & roll groep the Jets van Tony Sheridan (met als andere bandleden Colin Crawley, Richard Hardy, Peter Wharton en de Amerikaan Tony Cavanaugh) naar Duitsland gekomen om prof te worden.
Nadat deze band uiteen viel trad hij nog een tijdje op met the Beat Brothers, de nieuwe groep van Tony Sheridan.
Ook snabbelde hij wat in het circuit maar was nu op zoek naar een nieuwe band.
Na samen met the Black Dynamites te hebben gegeten in de Picasso Keller werd een eerste gezamenlijk optreden gegeven in club Weindorf.
Hierna volgden nog vele optredens, onder andere in plaatsen als Keulen (Kaskade), Wiesbaden (City Bar/Park Hotel) en Stuttgart (Rio Tanzbar).
In 1963 verlaat zanger Jimmy Ward de band om zich aan te sluiten bij een andere Indo-rock band: de uit Rotterdam afkomstige concurrent Oety and his Real Rockers.
Jimmy Ward zal met Oety & his Real Rockers een single opnemen voor het Bellaphon label: Susi Twist (b/w Teen Beat Slop).
Een nummer wat hij al speelde met the Black Dynamites.
Ook neemt hij nog een tweede single op voor het Bellaphon label: Wo Ist my Baby/Yes Clementine.
Verder zien we hem na zijn avontuur met Oety & his Real Rockers terug bij de Indorock groep Jimmy Ward and the Tropicals, die tot en met 1970 zouden blijven bestaan.
Jimmy Ward overlijdt in 1987 onverwachts op slechts 48 jarige leeftijd ten gevolge van een hartaanval en wordt begraven in zijn laatste woonplaats Birmingham.
De strijd tussen Oety & His Real Rockers was overigens niet iets van gisteren, maar al begonnen in 1959 toen Oety en zijn mannen tijdens een talentenjacht de 1e plaats af moesten staan aan the Black Dynamites en zelf met een mindere plaats genoegen moesten nemen.
Oety nam op zijn beurt wraak door tijdens een optreden van the Black Dynamites in zijn eigen stad Rotterdam het publiek helemaal stil te laten wezen zonder te applaudiseren tussen de nummers door of hoogstens boe te laten roepen en "Oety, Oety" te laten schreeuwen tijdens de nummers.
The Black Dynamites wisten in het begin niet wat hun overkwam!
Nadat hun duidelijk was geworden dat hun goede vriend Oety Johannes hierachter zat werd dit tijdens een kleine pauze overigens heel snel door leden van the Black Dynamites op een zeer hardhandige manier publiekelijk recht gezet waarna het alsnog een geslaagd optreden werd.
Een voormalig bandlid van Oety & his Real Rockers wist nog te vertellen dat na de overstap van Jimmy Ward naar Oety & His Real Rockers the Black Dynamites nog een stunt uit hadden gehaald.
Tijdens een optreden van Oety & his Real Rockers kwamen the Black Dynamites, die net even pauze hadden, luid musicerend binnenvallen bewapend met allerhande instrumenten om het optreden te verstoren.
Ze brachten een groet aan Oety en zijn mannen en vervolgden hun optocht weer terug naar buiten om verder te gaan met hun eigen optreden.
Oety zou op zijn beurt later overigens zelf weer enkele bandleden verliezen aan the Black Dynamites.
Maar daarover later meer.
Intussen moesten the Black Dynamites wel de zangpartijen onderling verdelen totdat ze een nieuwe zanger hadden gevonden.
Bandleider Harry Koster zong o.a. Warum weinst du kleine Tamara? en drummer Henny Heutink zong zijn vaste lied Red Sails In The Sunset.
Dan verlaat ook nog eens bassist Alfons van Voortst tot Voortst de band en wordt tijdelijk vervangen door bassist Henk Jansen.
Deze verlaat op zijn beurt in 1963 the Black Dynamites om samen met sologitarist Dolf de Vries een nieuwe band te beginnen: the Pacifics.
Hierin spelen ook de gebroeders Radja (drums) en Rio (gitaar/klarinet) Dalimonthe en zanger/gitarist Nono de Vries, het jongere broertje van Dolf de Vries.
The Pacifics nemen een fantastische instrumentale single op voor het Philips label met de titels Wham en Bust Out.
De nieuwe bassist is oudgediende Rudi Piroelli die op de eerste 2 singles van the Black Dynamites nog gitaar speelde!
Na het uiteenvallen van Indo-rock groep the Strangers (de groep waarin Black Dynamites gitarist Rudi Piroeli tussentijds bas speelde -viel uit elkaar nadat sologitarist Alfons Favery de band verliet om naar the Tielman Brothers te gaan-) kwam Rudi Piroeli de gelederen dus weer versterken en haalde even later ook zijn bandmaatje zanger/gitarist Shorty Miller (zijn echte naam is Rolf Pichel) naar the Black Dynamites.
Deze zanger was ooit onder de artiestennaam Roy Michaels begonnen bij de Rotterdamse groep Electric Johnny & the Skyrockets en had al enkele solo singles opgenomen voor het Duitse Vogue platenlabel.
Hij genoot hierdoor reeds grote naamsbekendheid.
In deze nieuwe bezetting werd opgetreden in onder andere de Odeon Keller.
Ook komt de groep even terug naar Nederland waar ze een contract hebben voor optredens in de Sherezade, Scheveningen.
Hier worden diverse gastoptredens verzorgd door mensen als gitarist Alfons Favery (ex Tielman Brothers en daarna naar the Timebreakers) en bassist Jimmy Prins.
Deze laatste wordt eigenlijk aangenomen als zanger maar blijkt slechts het nummer Welcome To My World uit zijn hoofd te kennen!
Jimmy Prins was afkomstig uit Oety & his Real Rockers en heeft ook nog gespeeld bij the Travel Five.
Zanger/gitarist Shorty Miller besluit om te gaan zingen bij Indorock groep the Hawks, met in de bezetting onder andere Nino Latuny (daarna ook saxofonist bij the Matahari en later percussionist bij Massada) en bassist Boy Tahalele (ex Black Magic).
Een nieuwe zanger werd gevonden in Ricky Blake (echte naam: Richard Blanken).
Dit was een oude jeugdvriend van Harry Koster uit Nieuw-Guinea die eind jaren '50 in Den Haag ook zong bij the Rhythm Gamblers (o.l.v. van Ed Christoffel) en in Duitsland met the Royal Six successen vierde .
Na enkele bezettingswisselingen werd laatstgenoemde bandnaam veranderd in the Royals.
Deze formatie, met onder andere ook Black Dynamites gitarist Rudy Copiens in de gelederen, nam voor het Belgische platenlabel Newtone een single op met de titels I Want To Love You en Opera Twist (=Brush Those Tears met een geweldig gezongen opera intro).
Na het uiteenvallen van deze band worden de laatste optredens wegens contractuele verplichtingen door Ricky Blake & the Black Dynamites afgewerkt onder de naam Ricky Blake & the Royals.
Hierna worden nog wel 2 singles opgenomen onder de naam Ricky Blake and the Black Dynamites voor het Belgische Show Records.
De eerste single was Twist In The Mood, een eigen instrumentale bewerking van de welbekende Glenn Miller tune In The Mood.
Het nummer werd gespeeld in een langzame slop stijl en was voorzien van een jazzy intro, op echo surfende gitaren en loodzware drum en baspartijen.
In radio en tv land werd dit beschouwd als een verkrachting van een klassieker en het nummer werd als gevolg hiervan geboycot.
Op de andere kant van de single stond het door Ricky Blake zo prachtig gezongen Don't Blame Me.
De 2e single voor Show Records onder de naam Ricky Blake and the Black Dynamites was het vocale Faraway Places met op de andere kant het nummer Ginny Ginny.
Er wordt veel opgetreden aan de Belgische kust en de optredens werden geregeld door Management Exclusivity Vlasselaer in Herent - België.
Intussen was een nieuwe sologitarist gevonden in de persoon van Albert Kramer.
Met deze sublieme Indische gitarist werd voor het eerst opgetreden in de Kaskade, Köln.
Albert Kramer was afkomstig uit de formatie Oety & his Oeties/Oety & his Real Rockers van zanger/gitarist Oety Johannes.
In deze band speelde ook ex Black Dynamites gitarist Fred Christoffel mee.
Andere bandleden van deze groep waren gitarist Ferdy Minderman, bassist Pim van der Linden en drummer Dieter Gobel.
Zanger Nico Fioole keert na het uitstapje met the Black Magic terug uit Spanje en sluit zich weer aan bij the Black Dynamites.
In 1964 verlaat pianist Rob van Kreeveld the Black Dynamites om bij het Haagsche Cabaret Pepijn te gaan spelen van Liselore Gerritsen en Paul van Vliet.
Ook in de succes jaren van Paul van Vliet is hij als pianist/orkestleider nadrukkelijk aanwezig en in de jaren daarna zal hij gaan lesgeven aan het Conservatorium.
In 1990 keert hij weer even terug bij zijn oude bandje the Black Dynamites.
Tot op de dag vandaag treedt hij nog regelmatig op met diverse grote namen uit zowel de nationale als internationale jazzwereld.
Na het vertrek van Rob van Kreeveld zal Richard van der Wijk de piano partijen voor zijn rekening nemen.
Na nog een tijdje te hebben getourd door Duitsland wordt besloten te vertrekken naar Spanje.
Drummer Henny Heutink besluit het avontuur dichter bij huis te zoeken en keert terug naar Nederland.
Hij zal samen met Alfons Favery, zijn broertje Sammy Favery en zanger/gitarist Franky Luyten the Four Beat-Breakers oprichten die na een korte periode hun naam zullen veranderen in the Timebreakers.
Deze band zou zeer succesvol worden.
Hierna zien we Henny Heutink ook nog bij the Residents met in de bezetting onder andere ex-Crazy Rockers bandleden Woody Brunings en Pim Veeren en Black Magic sologitarist Max Tahalele.
De Black Dynamites vinden een waardige opvolger in de uit de Fender Rollers afkomstige drummer Herbert "El Rubio" Hooijkaas die in Duitsland ook bekend was onder de naam Herb Raiche en later in Spanje Herbert Hoijas genoemd zal worden.
In Spanje, waar het voor the Black Dynamites erg goed toeven is, zullen ongekende successen behaald worden.
Naast de prachtige weersomstandigheden en succesvolle optredens onder de glazen koepel van de sjieke uitgaansgelegenheid High Society (gelegen in het vermaarde Florida Park te Madrid) winnen ze hier ook nog eens de 1e prijs (100.000,-) op het internationale Festival D'Leon!
Hun hoogstaande muzikale kwaliteiten en fantastische Indorock show blijken ongeëvenaard.
Met name de close harmony vocalen en hun Twisteando con Los Indonesios (een totaal omgebouwde eigen interpretatie van het bekende Tielman Brothers nummer "Mamma-Pappa Twist" wat later ook door the Crazy Rockers opgenomen werd) met een spetterende solo van drummer Herbert Hooijkaas maakte grote indruk.
Dit prestigieuze festival wordt uitgezonden op tv door de nationale zender TVE en bezorgd hun een zeer grote bekendheid.
Aanbiedingen voor optredens door het gehele land zijn het gevolg.
Vrijwel direct na het winnen van het Festival D'Leon winnen ze ook nog eens een groot muziekfestival in Valencia, waardoor hun populariteit nog groter groeit.
Plaatsen als Torremolinos, Sevilla, Barcalona, etc. worden aangedaan en overal waar ze spelen is het volledig uitverkocht.
Er wordt opgetreden met en voor een heleboel grote (film)sterren.
Ook krijgen ze de kans om mee te werken aan een aantal speelfilms.
Zo zijn ze onder andere te zien en te horen in films met de inmiddels legendarische Spaanse actrice Conchita Velasco (onder meer bekend van de superhit Una Chica Ye Ye), top-acteur Antonio Ozores, superster en levende legende Rocio Dúrcal, de populaire Spaanse zanger/acteur Enrique Guzman en de Franse zangeres/actrice Claudine Coppin.
In de film Una Noche De Las Estrellas spelen ze het prachtige La Montaña, een door zanger Nico Fioole gezongen ballad van hun eerste Polydor e.p. met de titel Los Indonesios.
Dit is tevens de naam die gebruikt zal worden als groepsnaam voor alle platen die daarna uitgebracht zullen worden.
Na het winnen van het Festival D'Leon werd door iedereen al gesproken over Los Indonesios (die muzikanten uit Indonesië) en platenlabel Polydor is van mening dat dit de ideale groepsnaam is gezien de herkenbaarheid ervan.
In de studio wordt samengewerkt met de beroemde Spaanse componist/arrangeur/orkestleider Augusto Alguero (geb. 23 februari 1934), bekend van zijn werk met Johnny Mathis.
Naast het aanleveren van composities speelt de in Barcelona geboren Augusto Alguero ook mee als toetsenist op een aantal nummers van the Black Dynamites / Los Indonesios.
Ook wordt samengewerkt met de bekende tekstschrijver Antonio Guijarro.
Samen maakten ze diverse soundtracks voor bekende Spaanse films.
In december 1966 treedt de groep met veel succes op in de Aurora club - Du Palladium De Londres te Casablanca - Marokko.
In 1967 verschijnt hun laatste single voor Polydor.
Een oude reeds eerder verschenen opname van hun succesnummer Silence Is Golden op de ene zijde gekoppeld aan publieksfavoriet Can't You Hear.
Dit laatste nummer wordt door dj's nog steeds regelmatig gedraaid op Spaanse feesten.
Bekende muzikanten als Dolf de Vries, zijn broer Nono de Vries, Reggy Tielman (ex-Tielman Brothers sologitarist), Frits IJzendoorn, Lodi de Bliek, en Shorty Miller zullen in de hierop volgende jaren naar Spanje worden gehaald en maken samen met Joe Fusté, Rudi Piroeli, Harry Koster, Albert Kramer en Nico Fioole een tijd lang deel uit van de inmiddels sterk uitgebreide topformatie Los Indonesios.
Drummer Herbert Hooijkaas heeft dan inmiddels al de band verlaten om zich te concentreren op zijn vrouw en hun pasgeboren zoontje.
Later zal hij de drumstokken weer gaan hanteren in de Spaanse groep Los Bombines en diverse bekende jazzformaties.
Na zijn muzikale loopbaan zal hij zich volledig gaan concentreren op zijn andere grote liefde: Karate.
Hij behaald hierin de 7e Dan en opent zijn eigen sportschool in Sevilla welke wereldwijd zeer hoog aangeschreven staat.
The Black Dynamites traden tot 1970 op in Spanje, de Canarische eilanden, de Balearen en Marokko waarna zij besloten op een aanbod in te gaan van een zekere Winston Coetzer (de toenmalige directeur van Holiday Inn hotel en een keten van casino's) om naar Afrika te komen voor optredens.
Deze Winston Coetzer had ooit in Spanje de tv uitzending van de finales van het Festival D'Leon gezien waar the Black Dynamites terecht als winaar uit de bus kwamen.
Hij was hiervan dusdanig onder onder de indruk dat hij besloot de band te volgen om ze uiteindelijk eigenhandig naar Afrika te halen.
In Afrika werd diverse malen opgetreden voor de koninklijke familie en deden ze de omringende landen van Zuid-Afrika aan.
Ook werden hier diverse grammofoonplaten opgenomen waarvan slechts een enkele is teruggevonden.
De bezetting van the Black Dynamites / Los Indonesios op deze grammofoonplaten is als volgt: Nico Fioole-zang/gitaar/percussie, Harry Koster-saxofoon/gitaar/zang, Rudi Piroeli-basgitaar/zang, Dolf de Vries-gitaar, 
Shorty Miller-gitaar/zang, Rafael "Païto" Perez-drums.
Sologitarist Albert Kramer is niet meegegaan naar Afrika en heeft Los Indonesios tussentijds verlaten om zich aan te sluiten bij Los Argentinos (ja, echt waar!) die in Zwitserland voor topgages optreden in het vermaarde Hazeyland.
Vanuit Afrika vertrokken the Black Dynamites / Los Indonesios naar de Canarische Eilanden waar zij verbleven tot 1977, het jaar waarin zij na een lange reis weer besloten terug te keren naar Nederland.
Eenmaal terug in Nederland werd al spoedig weer de draad opgepakt en een absoluut hoogtepunt was het optreden tijdens de Rock & Roll Revival in de Haagsche Houtrusthallen in 1981.
In deze zelfde Houtrusthallen speelden the Black Dynamites ooit nog eens media hype Peter "kom van het dak af" Koelewijn compleet weg, die na dit gebeuren waarschijnlijk de naam the Black Dynamites niet meer heeft kunnen zien of horen.
Ook in de jaren '80 bleven the Black Dynamites onverminderd doorgaan met optreden.
Regelmatig werden hierbij landen als België en Duitsland aangedaan, waar nog altijd een trouwe schare fans te vinden is.
Oudgedienden als Harry Koster, Dolf de Vries, Nico Fioole en Shorty Miller werden bijgestaan door bassist Göetz Kramer (later vervangen door Frans Vitalis), toetsenist Gus Instanto en the Dynamite Ladies bestaande uit Yvonne, Sonja en Nanda.
Drummer Henny Heutink kon helaas door omstandigheden niet altijd meer mee op toernee en dus werd zijn plaats ingenomen door de uit Jimmy Ward and the Tropicals afkomstige drummer/zanger Jan Patty.
Eveneens afkomstig uit Jimmy Ward and the Tropicals was zanger/gitarist "Ernst"Manneke-Jimmy Jaspers, die in deze tijd de vaste geluidsman van the Black Dynamites was.
Incidenteel nam hij ook wel de gitaar ter hand of stond de band ter zijde als zanger/percussionist.
Ook de bekende saxofonist Maurice De La Croix maakte nog een tijdje deel uit van de band.
Eind jaren '80/begin jaren '90 is er sprake van een hernieuwde belangstelling voor the Black Dynamites en de Indorock na het verschijnen van boeken als Java Guitars, Die Indo-rock Discographie, Rock & Roll in Rood, Wit en Blauw en natuurlijk de prachtige film Rockin' Ramona van Hans Heijnen, gemaakt naar aanleiding van het gelijknamige door Lutger Mutsaers geschreven boek.
In deze film heeft Mister Indorock himself Harry Koster een prominente rol naast Black Dynamites drummer Henny Heutink en de uit the Cherokees afkomstige Ronny Neijendorf, de nieuwe gitarist van the Black Dynamites.
De media haakt hierop in en the Black Dynamites krijgen dan samen met andere Indorock bands van het eerste uur als bijvoorbeeld the Tielman Brothers eindelijk de erkenning die ze verdiend hebben als zijnde medegrondleggers van de Nederlandse popmuziek.
Oude opnames worden (her)uitgebracht op cd en maken een einde aan de wanhopige speurtochten van de vele liefhebbers naar de inmiddels onbetaalbare grammofoonplaten van the Black Dynamites (ook enkele van deze cd's zijn inmiddels ware collectors items geworden!).
Intussen worden nieuwe opnames gemaakt met, naast oudgedienden als Nono de Vries en Shorty Miller, nieuwe namen als Roy de Fretes (net als gitarist Ronny Neijendorf afkomstig uit the Cherokees) en Harry Noordhof.
In Duitsland (Wüppertal) wordt een optreden gedaan met als speciale gastmuzikanten zanger/gitarist Woody Brunings en (meester) bassist Pim Veeren van the Crazy Rockers.
Ook wordt diverse malen opgetreden met sologitarist Max Tahalele van the Black Magic.
Verder zien we ook gitarist Benny Poetiray regelmatig opduiken bij the Black Dynamites.
Samen met deze uit de Poetiray Brothers afkomstige gitarist wordt onder meer opgetreden met artiesten als zanger Johnny Lion en zangeres Anneke Grönloh (best verkopende Nederlandse artieste ooit).
Later wordt ook nog opgetreden met de populaire zanger/gitarist René Schuman (de Nederlandse Elvis Presley).
Met de zeer geliefde steelgitarist Peter de Fretes (broer van George de Fretes) en Javalins gitarist/zanger Franky Franken (na een jarenlang verblijf in Hong Kong eindelijk weer terug in Nederland!) worden enkele nummers opgenomen voor een compilatie cd.
Ook worden een aantal unieke optredens gedaan met op basgitaar de speciaal voor deze gelegenheid naar Nederland overgekomen Black Dynamite van het eerste uur Rudi Piroeli.
Later zal nog een speciaal optreden worden gedaan in Het Paard Van Troje in Den Haag ter nagedachtenis van de veel te vroeg overleden Franky Franken.
Speciaal voor deze gelegenheid werd begonnen met het door Franky Franken geschreven nummer Al Capone, een van de bekendste Indorock nummers.
In het Haagse Paard Van Troje worden ook opnames gemaakt voor een radio uitzending en spelen the Black Dynamites samen met Gruppo Sportivo zanger Hans Vandenburg het Fouryos nummer Vaarwel Mijn Droom.
In 1998 wordt op verzoek van de vele fans en Henny Heutink weer eens opgetreden in de Zoetermeerse uitgaansgelegenheid Locomotion.
Een live registratie van dit optreden verschijnt hetzelfde jaar nog op cd.
Dit zou het laatste optreden zijn van the Black Dynamites met drummer Henny Heutink die een korte tijd daarna een gevecht tegen een slopende ziekte verloor en op 69 jarige leeftijd kwam te overlijden.
Alle optredens die hierna volgen zullen dan een eerbetoon zijn aan hem.
Intussen wordt ook weer opgetreden in Spanje en vindt een reunie plaats met de daar destijds achtergebleven bandleden.
Heden ten dage treden the Black Dynamites nog steeds op (met als extra bandleden/gastmuzikanten o.a. gitarist Ron Stam, bassist Benny Peea, Bob Koster, zanger Ritchie Grey, ex-Tielman Brothers/ex-Timebreakers zanger/gitarist Franky Luyten, ex-Tielman Brothers/ex-Papaya gitarist/zanger Eddy Makking en ex-Eastern Aces/ex-Black Eye bassist Tony Lentze) en zijn ze nog altijd graag geziene gasten op de vele grotere festivals en natuurlijk op de Pasar Malam Besar in muziekstad nummer 1 Den Haag, de stad waar het voor deze True Legends of Indorock ooit allemaal begon!
***THE BLACK DYNAMITES / LOS INDONESIOS***
